پنداشتها

نان سنگگ و تکنولوژی

نمیدونم با اولین نگاهی که به این عکس می کنید چه حسی پیدا می کنید. شاید مرد نانوا را به خاطر زحمتی که برای به دست آوردن لقمه نانی می کشد تحسین کنید. شاید برای همیشه از خوردن نان سنگگ به خاطر سطح بهداشتی که در این عکس می بینید منصرف بشوید. شاید مثل خیلی چیزهای که دیدن آنها در ایران برای شما طبیعی شده با خنده ای از آن بگذرید و شاید هم اشتهاتون باز بشه و حوس نان سنگگ تازه ای کنید.

اما به نظر من یه نگاه جالب به عکس نگاه تکنولوژیک است. آیا نباید  تغییری در تکنولوژی توليد اين نان صورت بگیرد که هم ما از خوردن نانی خوش مزه لذت ببریم و هم مرد نانوا اینقدر خود را به زحمت نیندازد که تا عمق وجودش عرق کند و در عین حال سطح بهداشتی که لازمه چنین محصولی است بدست بیاید. از این تکنولوژی بیش از این نمی شود انتظار داشت.

البته تو مملکت ما سازمانهای زيادی وجود دارند که روی مبحث تکنولوژی کار می کنند و عموما بودجه های دولتی بسیار زیادی رو صرف کارهای الکی می کنند و  تا صحبت از تکنولوژی میشه حتما باید یه پیشوند نانو  یا  بیو و یا IC داشته باشه تا حاضر باشند یه خورده بهش توجه کنند و یا بودجه به اون تخصیص بدهند که آخرش یه سری حرفهای گل و بلبلی تحویل ملت بدهند و طبیعیه که چنین موضوعاتی چیپی مثل نان، هیچ وقت مورد عنایت اونها قرار نمیگیره.

(عکس از آرش عاشوری نیا)

+ mehdi ; ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢۸ مهر ،۱۳۸٤
    پيام هاي ديگران ()